อุ้ยผิดห้อง

posted on 20 Nov 2009 13:07 by asakurabee
ชายสามคนคุยกันเรื่องประสบการณ์ตื่นเต้นระทึกขวัญของตัวเอง

คนแรกเริ่มเล่า :
“เมื่อก่อนผมเป็นตำรวจ มีอยู่หนนึงได้รับมอบหมายให้ไปช่วยรักษาความปลอดภัยในการขนเงินจำนวนมาก ปรากฏว่ามีโจรกลุ่มใหญ่มาดักปล้นรถขนเงิน เกิดการยิงกันอย่างดุเดือด ฝ่ายผมตายไปสอง โจรถูกยิงตายหมดหกคนด้วยกัน”

ชายคนที่สองเล่าบ้าง :
“ผมเคยเป็นตำรวจดับเพลิง มีอยู่หนนึงเกิดไฟไหม้ขึ้นบนตึกสูงแห่งหนึ่ง รถดับเพลิงฉีดขึ้นไปไม่ถึงชั้นบนๆ ในขณะที่ไฟลามขึ้นไป คนที่อยู่บนนั้นหมดทางหนี หลายคนกระโดดลงมาหวังเสี่ยงดวง มีอยู่คนนึงตกลงมาแหลกเหลวอยู่ต่อหน้าผมเลย”

ชายคนที่สามเล่าบ้าง :
“ผมเคยเป็นสัปเหร่อ มีอยู่คืนนึงผมได้รับแจ้งให้ไปเก็บศพที่โรงแรมแห่งหนึ่ง เจ้าหน้าที่โรงแรมบอกผมว่าศพยังอยู่ใต้ผ้าห่ม ไม่มีใครกล้าไปแตะต้อง เมื่อผมเข้าไปในห้องผมพบว่าศพอยู่ใต้ผ้าห่ม เข้าใจว่าคงเปลือยกาย เพราะอวัยวะของเขาแข็งตัวตุงขึ้นมาตรงกลางผ้าห่ม ผมเดาเอาว่านี่คงเป็นเหตุผลที่คนไม่กล้าเปิดผ้าห่มถึงกับต้องเรียกผมมา จัดการ แต่ผมคิดดูอีกที การจะแบกร่างเขาลงไปทั้งสภาพอย่างนั้นผ่านล็อบบี้โรงแรมคงไม่ใช่ภาพที่น่าดู เท่าไหร่ ผมก็เลยหาไม้กวาดมาอันหนึ่ง แล้วพยายามฟาดให้อวัยวะของเขามันอ่อนตัวลงไป...”
“แล้วมันตื่นเต้นยังไง” ชายที่นั่งฟังอยู่ขัดคอ
“อ๋อ ถึงตอนนั้นผมถึงได้รู้ว่าผมเข้าผิดห้องน่ะ!!!”

ทางแยก

posted on 06 Nov 2009 21:36 by asakurabee

ตอนนี้ความรักต้องกลับมาเริ่มต้น(ลืม)ใหม่ ถ้าเป็นบันไดงู ผมคงกำลังทอยลูกเต๋า เดินหน้าไปเรื่อยๆ แลวอยู่ดีๆ ก็เจอบันไดที่ทำให้ร่วงลมาที่ช่องหนึ่งไหม่ เรืองมันเริ่มเมื่อผมพยายามจะลืมรักครั้งเก่า ที่ผมถูกผู้หญิงคนหนึ่งหลอกให้รัก (แน่นอนว่ามันเป็นไปได้ยากมาก) แต่ผมก็ทำให้ดีที่สุด ผมพยายามไม่ไปที่ที่เคยไปกับเธอ เปลี่ยนเบอร์มือถือใหม่ แล้วก็สั่งห้ามคนที่รู้จักบอกเธอ(เธอยังอยากคุยกับผมในฐานะเพื่อน อาจฟังดูใจแคบ แต่ผมรับไม่ได้ว่ะ) ล่าสุด วันจันทร์ที่ผ่านมา(02 Nov)

เธอก็ได้เบอร์ผมจนได้ จากคนที่ไม่น่าเป็นไปได้มากที่สุด...............พ่อผมเอง

 ตอนนี้ชีวิตเลยกลับมาเจอทางแยกเดิม.....คือ

1. ทางตรงๆ แสนราบเรียบ ปลายทาง คือ จุดจบ...........ความว่าเปล่า

2. ทางแสนวกวนคดเคี้ยว เข้าไปในเขาวงกต ของความรัก, เจ็บปวด และความหวาดระแวง และปลายทางก็อาจจะเจอความว่าเปล่าเหมือนทางแรก

ไม่ว่าจะทางไหน ปลายทางก็ไม่มีสิ่งที่ผมต้องการ ตัวแปล คือเวลา.......

"ความรัก.........ทำไมแม่งยากอย่างงี้วะ"

ปอลอ........อยากเรียนภาษาญี่ปุ่น.........

 

Blog Action Day 2009 : Climatechange

posted on 15 Oct 2009 20:34 by asakurabee

ภาวะสภาพอากาศเปลี่ยนแปลง คงมีคนเขียนกันมากแล้วมั๊ง ขอทำเลยแล้วกัน

งั้นวันนี้ปิดแอร์ เขียนBlogนี้ก็แล้วกัน

เขาว่าโลกกำลังร้อนขึ้น แต่วันนี้วันเดียว เจอทั้ง ร้อน หนาว เปียก ครบเลย

เดือนหน้าก็หน้าหนาวแล้ว

หน้าหนาวเป็นเหมือนปุ๋ยชั้นดีของต้นไม้ 2 ชนิด

ต้นรัก กับ ต้นเหงา

บางคนอาจมีหน่อเล็กๆที่เพิ่งแตกใบอ่อน แต่บางคนมันอาจเป็นต้นไม้สูงใหญ่ที่มีอายุหลายปี

บางคนอาจถอนต้นเหงาแล้วกำลังจะปลูกต้นรัก บางคนอาจเพิ่งถูกเขาโค่นต้นรัก

ในเดือน ปี ที่ลมหนาวพัดมาแล้วพัดไป คงมีหลายคน สร้างกำแพงเพื่อเก็บซ่อนต้นเหงา....หรือปกป้องต้นรัก ของตัวเอง

ไม่รู้ใครจะมีต้นอะไร แล้วจะทำยังไงกับมัน แต่ที่แน่ๆ หน้าคอมเครื่องนี้ มีผู้ชายที่มีต้นเหงาขนาด 3 คนโอบอยู่

1 คน

ขอให้มีความสุขกับหน้าหนาวนี้ครับ